Roetfilters

Dieselroetfilters

Diesel Partikel Filters (DPF) ook wel dieselroetfilters genoemd, werden enkele jaren geleden geïntroduceerd bij PSA (Peugeot en Citroën) en de Volkswagen Groep. De groeiende populariteit van dieselauto’s (personen- en bestelauto’s) in het algemeen en eisen van de overheid inzake het toepassen van DPF’s, betekent wel dat er inmiddels een groeiende vraag naar dieselroetfilters in de aftermarket is ontstaan. Om aan de emissie-eisen van de Euro IV norm (vanaf 2006) te kunnen voldoen zijn veel dieselauto’s voorzien van een DPF. Met de komst van de Euro V norm is het toepassen van een DPF noodzakelijk om aan de emissie-eisen te kunnen voldoen. Het aantal dieselauto’s dat is voorzien van een DPF zal de komende jaren dan ook fors toenemen

Het belang van DPFs
Zelfs de meest verfijnde en moderne dieselmotoren produceren uitlaatgassen waarin schadelijke roetdeeltjes zitten. Per gereden kilometer worden miljarden roetdeeltjes uitgestoten als er tenminste geen DPF zou zijn gemonteerd. Roetdeeltjes zijn tussen 1/100 tot 1/600 maal de breedte van een menselijke haar en bevatten stoffen die niet echt bijdragen aan een gezonde leefomgeving. Ons natuurlijk afweersysteem kan zulke fijne deeltjes onvoldoende filteren zodat ze makkelijk doordringen in ons ademhalingssysteem. Het is daarom van essentieel belang dat de uitstoot van roetdeeltjes zoveel mogelijk wordt teruggedrongen. In een DPF worden, door middel van het forceren van de flow van de gasstroom door poreuze wanden met een honingraatstructuur, de roetdeeltjes opgevangen. In tegenstelling tot een katalysator, is het DPF niet een doorstroomapparaat; de gassen bewegen over de honingraat celwanden, terwijl de fijne stof wordt opgevangen. Een goed ontworpen DPF kan de uitstoot van roetdeeltjes met maar liefst 85 procent verminderen. Ook wordt de uitstoot van koolwaterstof en koolmonoxide sterk verminderd.

Regeneratie
De deeltjes verwijderd uit de gassen worden afgezet op de celwand van de DPF. Na verloop van tijd bouwt zich een hoeveelheid roet in het roetfilter op. Om een frequente vervanging te voorkomen, zijn roetfilters ontworpen als onderdeel van een automatisch regeneratieproces. Bij het bereiken van 45-50 procent van hun capaciteit zorgt het systeem er voor dat het regeneratieproces in werking treedt. Dit vindt elke 500 tot 800 kilometer plaats, afhankelijk van type motor en rijstijl. Tijdens de regeneratie worden roetdeeltjes verbrand door middel van de uitlaatwarmte. Regeneratie wordt in de praktijk op twee manieren geactiveerd. Met actieve regeneratie herkent de ECU dat de aanbevolen DPF capaciteit is bereikt en wordt daardoor getriggerd. Passieve regeneratie vereist een uitlaattemperatuur van 550-650°C en op dat punt wordt het roet normaal gesproken verbrand. Bij sommige uitlaatsystemen wordt een additief – AdBlue of Eolys– gebruikt om het verbrandingsproces te laten starten wanneer de uitlaatgassen niet de vereiste temperatuur (kunnen) bereiken.

Stadsgebruik
Bij het rijden op de snelweg wordt vaak voor langere tijd een constant hoge snelheid bereikt, inclusief een hoge uitlaattemperatuur, wat een vereiste is voor een passieve regeneratie. Op die manier merkt een berijder vaak niet eens dat de DPF werkt, laat staan bestaat. Echter als een auto alleen wordt gebruikt voor korte en/of stadsritten, dan is het waarschijnlijk dat de benodigde hoge temperatuur zelden of nooit wordt bereikt. Met name kleinere auto’s met een dieselmotor worden vaak gekocht met de bedoeling korte ritten te maken. Bij deze auto’s is een regelmatige regeneratie uiteraard een must en is het belangrijk dat consumenten zich bewust zijn van de noodzaak (iedere 500-800 kilometer) van regeneratie. Een kwalitatief goed dieselroetfilter kan een groot aantal regeneraties verwerken voordat deze moet worden vervangen. Wanneer een voertuig niet over een actief systeem beschikt om verbranding te laten starten bij lagere temperaturen, dan kunnen er tijdens stadsritten problemen voor komen. De celwanden, die effect hebben op de totale prestaties en efficiency van de motor, kunnen worden geblokkeerd. Zodra dit gebeurt kan de regeneratie cyclus niet worden gestart en is het noodzakelijk de DPF te vervangen.

Diagnose + montage
Een roetfilter is niet hetzelfde als een uitlaatdemper en daarom heeft een roetfilter een andere behandeling nodig. Bij conventionele uitlaatdelen is roest het enige probleem, maar een roetfilter wordt door meer externe factoren bedreigd. Het is belangrijk dat het voertuig regelmatig onderhoud gekregen heeft, en in goede conditie is. Daarnaast kunnen de volgende problemen optreden:

• Verstopping als gevolg van roetophoping is het meest voorkomende probleem.
• Treedt op als de regeneratie niet succesvol volbracht wordt(bijvoorbeeld a.g.v. het rijden van korte stukjes).
• Door verzuimen van bijvullen van additieven bij auto’s die gebruik maken van door de brandstof gedragen katalysator(Eolys).
• Een slecht presterende oxidatiekatalysator.
• Fysieke schade door inslagen van buitenaf, zoals verkeersdrempels.
• Veranderende tegendruk in de uitlaat.
• Niet meer voldoen aan emissie-eisen.
• Verstopping als gevolg van as-ophoping.
• Treedt op bij een kilometerstand van omstreeks 120.000 km(sterk afhankelijk van meerdere factoren).
• Er is geen ruimte meer voor roetopslag wegens een te groot as-gehalte in het roetfilter. De problemen zijn bijvoorbeeld aan de volgende typische symptomen te herkennen:
• Overslaan van de motor.
• Inhouden.
• Slechte prestaties.
• Auto functioneert in noodloop.
• Storingslamp op dashbord brandt.

Montage advies van Terlouw.

• Gebruik geen uitlaatpasta.
• Gebruik nieuwe pakkingen.
• Zorg dat de slangen naar de druksensor open zijn.
• Gebruik het juiste aantrekkoppel bij het monteren van de zuurstof- en temperatuursensor en de uitlaatdrukaansluitingen.
• Controleer het niveau van de additieventank.
• Controleer het motormanagementsysteem en het additievensysteem op foutcodes.
• Na het monteren van een nieuw roetfilter dienen de adaptiewaarden gereset te worden (BELANGRIJK!).

bron: Aftersales Magazine